Verordening (EU) nr. 1088/2012 van de Raad van 20 november 2012 tot vaststelling, voor 2013, van de vangstmogelijkheden voor sommige visbestanden en groepen visbestanden welke in de Oostzee van toepassing zijn
DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE,
Gezien het Verdrag betreffende de werking van de Europese Unie, en met name artikel 43, lid 3,
Gezien het voorstel van de Europese Commissie,
(1) Krachtens Verordening (EG) nr. 2371/2002 van de Raad van 20 december 2002 inzake de instandhouding en de duurzame exploitatie van de visbestanden in het kader van het gemeenschappelijke visserijbeleid1 moeten, met inachtneming van het beschikbare wetenschappelijke, technische en economische advies en met name van het verslag van het Wetenschappelijk, Technisch en Economisch Comité voor de visserij (WTECV) en met inachtneming van eventueel advies van regionale adviesraden, maatregelen worden vastgesteld inzake de toegang tot wateren en hulpbronnen en de duurzame uitoefening van visserijactiviteiten.
(2) De Raad moet maatregelen voor de vaststelling en verdeling van de vangstmogelijkheden vaststellen per visserijtak of groep visserijtakken, inclusief, in voorkomend geval, bepaalde voorwaarden die er functioneel verband mee houden. De vangstmogelijkheden moeten, met inachtneming van de in Verordening (EG) nr. 2371/2002 vastgestelde doelstellingen van het gemeenschappelijk visserijbeleid, zo over de lidstaten worden verdeeld dat elke lidstaat een relatieve stabiliteit van de visserijactiviteiten voor elk bestand of elke visserijtak geniet.
(3) De totaal toegestane vangsten (TAC’s) dienen op basis van het beschikbare wetenschappelijke advies te worden vastgesteld, met dien verstande dat de biologische en sociaaleconomische aspecten hierbij in acht worden genomen, dat een gelijke behandeling van de visserijsectoren wordt gegarandeerd en dat rekening wordt gehouden met de standpunten die tijdens de raadpleging van de belanghebbende partijen naar voren zijn gebracht, met name tijdens de vergaderingen met het Raadgevend Comité voor de visserij en de aquacultuur en met de betrokken regionale adviesraden.
(4) Voor bestanden waarvoor specifieke meerjarenplannen gelden, dienen de vangstmogelijkheden overeenkomstig de in die plannen vervatte voorschriften te worden vastgesteld. Bijgevolg moeten de vangstbeperkingen en de beperkingen van de visserijinspanning voor de kabeljauwbestanden in de Oostzee worden vastgesteld overeenkomstig de voorschriften van Verordening (EG) nr. 1098/2007 van de Raad van 18 september 2007 tot vaststelling van een meerjarenplan voor de kabeljauwbestanden in de Oostzee en de visserijtakken die deze bestanden exploiteren2, hierna „het kabeljauwplan voor de Oostzee” genoemd.
(5) Uit het meest recente wetenschappelijke advies blijkt dat ruimte bestaat om de visserijinspanning voor kabeljauwbestanden in de Oostzee flexibel te gaan beheren, zonder dat daarbij de doelstellingen van het kabeljauwplan voor de Oostzee in het gedrang komen en de visserijsterfte zal toenemen. Deze flexibiliteit zou het mogelijk maken om de visserijinspanning efficiënter te beheren wanneer de quota niet gelijk over de vloot van een lidstaat zijn verdeeld, en om snel te reageren wanneer quota worden geruild. Daarom moet een lidstaat de mogelijkheid krijgen om aan vaartuigen die zijn vlag voeren, extra buitengaats doorgebrachte dagen toe te kennen indien een gelijk aantal buitengaats doorgebrachte dagen wordt afgenomen van andere vaartuigen die de vlag van die lidstaat voeren.
(6) De in de onderhavige verordening vastgestelde vangstmogelijkheden moeten worden gebruikt overeenkomstig Verordening (EG) nr. 1224/2009 van de Raad van 20 november 2009 tot vaststelling van een communautaire controleregeling die de naleving van de regels van het gemeenschappelijk visserijbeleid moet garanderen3, en met name de bepalingen over de registratie van de vangsten en de visserijinspanning en de melding van gegevens over de uitputting van de vangstmogelijkheden. Derhalve moeten de codes worden gespecificeerd die de lidstaten dienen te gebruiken wanneer zij gegevens aan de Commissie toezenden betreffende de aangelande hoeveelheden van bestanden die onder de onderhavige verordening vallen.
(7) Op grond van Verordening (EG) nr. 847/96 van de Raad van 6 mei 1996 tot invoering van aanvullende voorwaarden voor het meerjarenbeheer van de TAC’s en quota4 moet worden bepaald voor welke bestanden de verschillende, in die verordening bedoelde maatregelen worden toegepast.
(8) Om een onderbreking van de visserijactiviteiten te voorkomen en om het inkomen van de vissers van de EU veilig te stellen, dienen de hier bedoelde visserijtakken vanaf 1 januari 2013 met hun activiteiten van start te kunnen gaan. Vanwege de urgentie dient deze verordening onmiddellijk na de bekendmaking ervan in werking te treden,
HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD:
Artikel 1 - Voorwerp
Artikel 2 - Toepassingsgebied
Artikel 3 - Definities
Met het oog op de toepassing van deze verordening wordt verstaan onder:
a)„ICES-zones” (Internationale Raad voor het onderzoek van de zee, International Council for the Exploration of the Sea)de geografische zones die zijn afgebakend in bijlage I bij Verordening (EG) nr. 2187/2005 van de Raad van 21 december 2005 betreffende de instandhouding door middel van technische maatregelen van de visbestanden in de Oostzee, de Belten en de Sont5;b)„de Oostzee”ICES-deelsectoren 22-32;c)„EU-vaartuig”vissersvaartuig dat de vlag van een lidstaat voert en in de Unie is geregistreerd;d)„totaal toegestane vangst (TAC)”de hoeveelheid die per bestand per jaar mag worden gevangen;e)„quotum”een gedeelte van de TAC dat is toegewezen aan de Unie, aan een lidstaat of aan een derde land;f)„buitengaats doorgebrachte dag”elke ononderbroken periode van 24 uur of een gedeelte van die periode, waarin het vaartuig zich niet in de haven bevindt.Artikel 4 - TAC’s en toewijzingen
Artikel 5 - Bijzondere bepalingen over toewijzingen
De vangstmogelijkheden worden overeenkomstig de onderhavige verordening aan de lidstaten toegewezen onverminderd:
- a) het ruilen van vangstmogelijkheden op grond van artikel 20, lid 5, van Verordening (EG) nr. 2371/2002;
- b) een nieuwe verdeling op grond van artikel 37 van Verordening (EG) nr. 1224/2009;
- c) het aanlanden van extra hoeveelheden op grond van artikel 3 van Verordening (EG) nr. 847/96;
- d) het inhouden van hoeveelheden op grond van artikel 4 van Verordening (EG) nr. 847/96;
- e) verminderingen of kortingen op grond van de artikelen 37, 105, 106 en 107 van Verordening (EG) nr. 1224/2009.